• Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας (K.O.K.)

  • Παιδί και Οδική Ασφάλεια
     

    Χρήσιμες Συμβουλές


    Τα παιδιά είναι το μέλλον και η ελπίδα μας. Δεν αξίζουν τίποτε λιγότερο από απόλυτη προστασία, πλήρη ενημέρωση, ευαισθητοποίηση σε θέματα οδικής ασφάλειας και κυκλοφοριακής αγωγής και φυσικά ασφάλεια στις μετακινήσεις τους είτε εντός αυτοκινήτου είτε όταν κυκλοφορούν με τα πόδια.

    Δυστυχώς στη χώρα μας είναι πολύ συχνό και λυπηρό το φαινόμενο να βλέπουμε παιδιά στην αγκαλιά της μητέρας τους στο μπροστά δεξί κάθισμα του αυτοκινήτου, χωρίς να έχει δεθεί ούτε καν η μητέρα με ζώνη ασφαλείας ή, ακόμη χειρότερα, η εικόνα ενός ανήλικου παιδιού να παίζει με το... τιμόνι στην αγκαλιά του οδηγού πατέρα του, με το αυτοκίνητο να κινείται «κανονικά»...

    Ο Κ.Ο.Κ., εν προκειμένω, είναι διαφωτιστικός: «Για τη μεταφορά παιδιών ηλικίας μικρότερης των 12 ετών με αυτοκίνητο, είναι υποχρεωτική η χρήση ειδικών μέσων συγκράτησης και προστασίας όπως καθισμάτων, ζωνών ασφαλείας κ.λπ. Το πρόστιμο είναι 83 ευρώ». Επίσης, σε άλλο άρθρο αναφέρεται: «Απαγορεύεται η κατάληψη θέσης παραπλεύρως του οδηγού από παιδιά ηλικίας μικρότερης των 12 ετών, εφόσον δε συγκρατούνται με εγκεκριμένο σύστημα συγκράτησης κατάλληλο για την ηλικία, το ύψος και το βάρος τους»

    Διευκρίνηση: Τα παιδιά πρέπει να αποφεύγεται να κάθονται στο κάθισμα του συνοδηγού, καθώς ατυχήματα έχουν δείξει ότι παθαίνουν σοβαρές κακώσεις και τραυματισμούς από τους αερόσακους.

    Κατά συνέπεια: για τα παιδιά είναι υποχρεωτικό το παιδικό καθισματάκι που πρέπει να είναι τοποθετημένο στο πίσω κάθισμα υπό την επίβλεψη του ενός γονιού,ο οποίος πρέπει να είναι δεμένος και αυτός με ζώνη ασφαλείας.

    Υπάρχουν τρεις διαφορετικοί τύποι παιδικών καθισμάτων στην αγορά, ανάλογα με την ηλικία και το βάρος του παιδιού.

    • Ο τύπος 0+ απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας έως 15 μηνών και βάρους έως 13 κιλών
    • Ο τύπος 1 απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 8 μηνών έως 4 ετών και βάρους 9-18 κιλών
    • Τέλος, ο τύπος 2/3 απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας 3,5 έως 12 ετών και βάρους 15 έως 36 κιλών.

     

    Όταν το παιδί, λόγω ηλικίας, αποχωριστεί το παιδικό κάθισμα, πρέπει να δένεται και αυτό πάντα με ζώνη ασφαλείας στο πίσω κάθισμα όμως και ποτέ στο κάθισμα του συνοδηγού, έως την ηλικία των 12 ετών τουλάχιστον, όπως προβλέπει σχετικά ο Κ.Ο.Κ.

     

    Πέρα, όμως, από τη μετακίνηση των παιδιών εντός του αυτοκινήτου είναι εξαιρετικά σημαντικό να τα ευαισθητοποιήσουμε σχετικά με την κυκλοφοριακή συμπεριφορά τους, όταν μετακινούνται με τα πόδια.

     

    Πρέπει να τα ενημερώνουμε για τα σήματα του Κ.Ο.Κ. και για τη λειτουργία των φωτεινών σηματοδοτών (φαναριών) και φυσικά για τον ασφαλή τρόπο κυκλοφορίας που αναλύεται στο σχετική ενότητα «ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΠΕΖΩΝ»

     

    Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μάθουμε τα παιδιά μας να διασχίζουν τους δρόμους από τις διαβάσεις στους φωτεινούς σηματοδότες (φανάρια), να ελέγχουν προσεκτικά την κίνηση και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας ενός δρόμου, προτού τον διασχίσουν και να χρησιμοποιούν πάντα το πεζοδρόμιο, όπου είναι αυτό διαθέσιμο για τις μετακινήσεις τους.

    Επίσης, να μην παίζουν σε δημόσιους δρόμους, αλλά στους ειδικούς χώρους άθλησης και στα πάρκα, όπου αυτό επιτρέπεται...

    Συχνές Ερωτήσεις


    Γιατί πρέπει να χρησιμοποιήσω παιδικό κάθισμα στο αυτοκίνητο;
    Τα τροχαία ατυχήματα είναι η Νο1 αιτία θανάτου για παιδιά από 1 έως 14 ετών. Πολλά σοβαρά τραυματισμένα παιδιά καταλήγουν στο νοσοκομείο από τροχαία ατυχήματα. Οι περισσότεροι τραυματισμοί είναι στο κεφάλι και τον αυχένα. Κάποιοι τραυματισμοί οδηγούν σε αναπηρία.
    Τα παιδικά καθίσματα, όταν είναι σωστά τοποθετημένα, μειώνουν κατά πολύ τις πιθανότητες θανάτου ή σοβαρού τραυματισμού.

    Δεν είναι πιο ασφαλές να κρατώ το μωρό στην αγκαλιά μου;
    ΟΧΙ. Οι δυνάμεις που αναπτύσσονται στην καμπίνα των επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος μπορούν να είναι εκατοντάδες κιλά ή και παραπάνω. Κανένας γονέας δε θα μπορέσει να συγκρατήσει το παιδί του, ακόμα και σε ατύχημα με μικρή ταχύτητα. Είναι εγκληματικό, έστω και για την παραμικρή απόσταση, γονέας να κρατά το παιδί στην αγκαλιά του.

    Πώς μπορώ να καταλάβω ποιο κάθισμα είναι κατάλληλο για το παιδί μου;
    Οι κατηγορίες των παιδικών καθισμάτων αναφέρονται στα κιλά του παιδιού. Οι βασικές κατηγορίες είναι οι εξής:
    Κατηγορία 0       κιλά 0-10             σύσταση ηλικίας από τη γέννηση έως 6-9 μηνών
    Κατηγορία 0+     κιλά 0-13             σύσταση ηλικίας από τη γέννηση έως 12-15 μηνών
    Κατηγορία 1       κιλά 9-18             σύσταση ηλικία από περίπου 9 μηνών έως περίπου 4 ετών
    Κατηγορία 2-3    κιλά 15-36           σύσταση ηλικίας από περίπου 4 ετών έως περίπου 12 ετών

    Πότε πρέπει να αλλάξω κατηγορία καθίσματος;
    Η σύσταση είναι να αλλάζουμε κάθισμα όταν το παιδί έχει εξαντλήσει το όριο κιλών της προηγούμενης κατηγορίας. Μια άλλη παράμετρος που θα μας οδηγήσει σε αλλαγή κατηγορίας καθίσματος είναι το εάν το κεφάλι του παιδιού ξεπερνά την πλάτη του παιδικού καθίσματος. Εάν το κεφάλι του μωρού αρχίζει να ξεπερνά την πλάτη του καθίσματος πρέπει από την κατηγορία 0/0+ να περάσουμε στην κατηγορία 1. Από την κατηγορία 1, εάν το ύψος των αυτιών πλησιάζει το όριο της πλάτης του καθίσματος, πρέπει να περάσουμε στην κατηγορία 2-3.
    Μέχρι ποια ηλικία πρέπει το παιδί μου να κάθεται σε παιδικό κάθισμα;
    Πολλοί γονείς νομίζουν ότι το παιδικό κάθισμα είναι αναγκαίο μέχρι μια μικρή ηλικία 5-6 ετών. ΚΑΝΟΥΝ ΜΕΓΑΛΟ ΛΑΘΟΣ. Όλα τα συστήματα παθητικής ασφάλειας των αυτοκινήτων είναι σχεδιασμένα για να προσφέρουν προστασία σε επιβάτες με ύψος από τουλάχιστον 135 εκ και πάνω. Τα παιδιά με ύψος κάτω από 135 εκ που είναι απλά δεμένα με τη ζώνη του αυτοκινήτου, έχουν ελλιπή προστασία και είναι εκτεθειμένα σε πολύ μεγάλο κίνδυνο σε περίπτωση ατυχήματος. Οι πιο συχνοί θάνατοι ή τραυματισμοί σε τέτοιες περιπτώσεις οφείλονται σε χτυπήματα στο κεφάλι (ανυπαρξία πλευρικής προστασίας) και στην κοιλιακή χώρα (η ζώνη πιέζει τα εσωτερικά όργανα στην κοιλιά επειδή είναι πολύ ψηλά για το παιδί).
    Με βάση τον ΚΟΚ, η χρήση παιδικού καθίσματος στην Ελλάδα είναι υποχρεωτική μέχρι 12 ετών. Στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ολλανδία η χρήση παιδικού καθίσματος είναι υποχρεωτική μέχρι το ύψος των 135 εκ. Στη Γερμανία μέχρι το ύψος των 150 εκ.


    Για πόσο πρέπει το παιδί μου να κοιτάει ανάποδα στη φορά κίνησης του αυτοκινήτου; Ποιο είναι το Σκανδιναβικό μοντέλο;
    Η χρήση καθισμάτων που είναι στραμμένα ανάποδα στη φορά κίνησης του αυτοκινήτου ΕΙΝΑΙ η πιο ασφαλής. Το παιδί είναι ασφαλέστερο να παραμένει αντεστραμμένο μέχρι τα όρια βάρους του καθίσματος. Όλα τα βρεφικά καθίσματα της κατηγορίας 0/0+ (0-13 κιλά) τοποθετούνται υποχρεωτικά ανάποδα. Στη Σκανδιναβία, η συντριπτική  πλειοψηφία των παιδιών παραμένει ανάποδα μέχρι 4 ετών, στην υπόλοιπη Ευρώπη μέχρι 9-12 μηνών, ενώ στις ΗΠΑ μέχρι 12-15 μηνών.
    Το Σκανδιναβικό μοντέλο αναφέρεται στην παρατεταμένη χρήση ανάποδων καθισμάτων μέχρι 4 ετών, κάτι που εκεί συμβαίνει εδώ και 45 χρόνια.  Έρευνα μεγάλης Σουηδικής αυτοκινητοβιομηχανίας έδειξε ότι σε σύνολο 13.000 ατυχημάτων με εμπλεκόμενα 800 παιδιά από 0-4 ετών, οι σοβαροί τραυματισμοί σε παιδιά που ήταν σε ανάποδα καθίσματα ήταν 8%, ενώ σε παιδιά που ήταν σε καθίσματα που κοιτούσαν μπροστά 40%. Οι Σκανδιναβικές χώρες είναι κάθε χρόνο στις πρώτες θέσεις της λίστας σχετικά με την ασφάλεια των παιδιών σε τροχαία ατυχήματα.

    Ποιο είναι το πιο ασφαλές κάθισμα;
    Το πιο ασφαλές κάθισμα είναι αυτό που ταιριάζει σωστά στο αυτοκίνητό σας, που έχει τοποθετηθεί σύμφωνα με το εγχειρίδιο του κατασκευαστή και το παιδί σας ταιριάζει σε αυτό.

    Είναι ασφαλές να χρησιμοποιήσω ένα μεταχειρισμένο κάθισμα;
    Εάν δεν είστε απολύτως βέβαιοι ότι το κάθισμα δεν έχει εμπλακεί ποτέ σε ατύχημα μην το χρησιμοποιήσετε. Κάθισμα που μπορεί με μια πρώτη ματιά να φαίνεται ασφαλές, μπορεί να κρύβει επικίνδυνη φθορά στις ζώνες, στο εσωτερικό ή στα πλαστικά μέρη από κάποιο ατύχημα.

    Εάν εμπλακώ σε κάποιο ατύχημα με το παιδί στο παιδικό κάθισμα, μπορώ να συνεχίσω να το χρησιμοποιώ;
    Η γενική σύσταση είναι ΟΧΙ. Εάν εξαιρέσουμε μικροσυγκρούσεις με ταχύτητα παρκαρίσματος, ατυχήματα με ταχύτητα πάνω από 10χλμ/ώρα, μπορούν να προκαλέσουν ζημιά σε ένα παιδικό κάθισμα.

    Το παιδί μου αρνείται να μπει στο κάθισμα ή προσπαθεί να βγάλει τις ζώνες του. Τί να κάνω;
    Το παιδί σας πρέπει να μάθει να κάθεται πάντα στο παιδικό κάθισμα και να έχει τις ζώνες δεμένες σωστά και σφιχτά. Χρησιμοποιήστε το δικό σας παράδειγμα με τη χρήση της ζώνης. Αρνηθείτε να ξεκινήσετε το όχημα εάν δεν έχουν όλοι δεθεί σωστά. Σε περίπτωση που το παιδί σας βγάλει τη ζώνη εν κινήσει, προσπαθήστε να σταματήσετε το συντομότερο δυνατό και εξηγήστε τους κινδύνους που συνεπάγεται μια τέτοια κατάσταση.
    Τα παιδιά λειτουργούν σα “σφουγγάρια” από πολύ μικρή ηλικία και επηρεάζονται πολύ από τη συμπεριφορά των γονέων. Η υποδειγματική και πειθαρχημένη συμπεριφορά των γονέων στο αυτοκίνητο αποτελεί το καλύτερο παράδειγμα για τα παιδιά.

    Πόση ώρα επιτρέπεται να μείνει ένα μωρό σε βρεφικό κάθισμα αυτοκινήτου;
    Όλα τα βρεφικά καθίσματα (κατηγορία 0-13 κιλών) έχουν πλάτη με κάποια κλίση (περίπου 45°). Ο βασικός τους προορισμός είναι η ασφαλής μεταφορά του μωρού στο αυτοκίνητο και αυτή η κλίση σε συνδυασμό με την υποχρεωτική ανάποδη τοποθέτηση προσφέρει τη μέγιστη προστασία για το μωρό μέσα στο αυτοκίνητο. Η γενική σύσταση είναι το μωρό να μη μένει πάνω από 2 ώρες σε μια συγκεκριμένη στάση όπως σε ένα τέτοιο κάθισμα υπό κλίση. Η ανάπτυξη των κινησιακών δυνατοτήτων απαιτεί την εναλλαγή θέσεων ή το ξάπλωμα σε οριζόντια θέση.

    Μπορώ να τοποθετήσω ένα παιδικό κάθισμα στη θέση του συνοδηγού , ενώ το αυτοκίνητό μου έχει αερόσακκο;
    Εάν το παιδικό κάθισμα είναι στραμμένο ανάποδα, επιτρέπεται η τοποθέτησή του στη θέση του συνοδηγού, ΜΟΝΟΝ όταν ο αερόσακκος του συνοδηγού είναι απενεργοποιημένος. Για την απενεργοποίηση του αερόσακκου απευθυνθείτε στο εγχειρίδιο χρήσης του κατασκευαστή του αυτοκινήτου.
     
    Εάν το παιδικό κάθισμα είναι στραμμένο να κοιτά μπροστά, επιτρέπεται μεν η τοποθέτησή του στη θέση του συνοδηγού, αλλά γενικώς δε συνιστάται. Εάν χρησιμοποιηθεί εκεί, σας συμβουλεύουμε να πάτε το κάθισμα του συνοδηγού όσο πιο πίσω γίνεται, ώστε να υπάρχει αρκετός χώρος για τον αερόσακκο.


    Ποια είναι η καλύτερη θέση στο αυτοκίνητο για να τοποθετήσω το παιδικό κάθισμα;
    Η απάντηση δεν είναι απλή γιατί εξαρτάται από διάφορες παραμέτρους. Θεωρητικά, η μεσαία θέση του πίσω καθίσματος είναι η πιο ασφαλής με την έννοια ότι αυτό το σημείο έχει τη μεγαλύτερη απόσταση από κάθε πλευρά του αυοκινήτου, άρα και τις μικρότερες πιθανότητες τραυματισμού σε περίπτωση σύγκρουσης. Δεν έχουν όμως όλα τα αυτοκίνητα ζώνη 3 σημείων εκεί (απαραίτητη για την τοποθέτηση παιδικού καθίσματος) ή υποδοχείς ISOfix(απαραίτητοι για τοποθέτηση βάσης ISOfix). Μεταξύ των 2 πίσω θέσεων, συνιστάται ελαφρά αυτή πίσω από το συνοδηγό. Οι συγκρούσεις από τη δεξιά πλευρά του αυτοκινήτου είναι ελαφρά μικρότερες από εκείνες στην αριστερή.
    Σχετικά με τη θέση του συνοδηγού υπάρχει αρκετή σύγχυση. Σε διάφορες ιστοσελίδες και μπλογκς αναφέρεται ότι δεν πρέπει να τοποθετούνται παιδικά καθίσματα στο κάθισμα του συνοδηγού. Αυτό δεν είναι σωστό, τουλάχιστον για τα καθίσματα της κατηγορίας 0/0+ (0-13 κιλά). Οι κατασκευαστές αυτοκινήτων, τα τελευταία χρόνια, έχουν θωρακίσει πολύ το μπροστινό τμήμα του αυτοκινήτου, αφού οι μετωπικές συγκρούσεις είναι οι πιο συχνές. Η απόφαση τοποθέτησης ή μη βρεφικού καθίσματος στη θέση του συνοδηγού, εξαρτάται περισσότερο από τις συνήθειες χρήσης του αυτοκινήτου. Μία μητέρα η οποία χρησιμοποιεί πολύ συχνά το αυτοκίνητο μόνη της, με το νεογέννητο μωρό της, θα μπορούσε να έχει το βρεφικό κάθισμα στη θέση του συνοδηγού και να έχει καλύτερο έλεγχο του παιδιού και άρα καλύτερο έλεγχο του αυτοκινήτου (πάντα υπό τον όρο ότι έχει απενεργοποιήσει τον αερόσακκο). Αντίθετα, εάν η χρήση του αυτοκινήτου είναι πιο συχνή από όλη την οικογένεια, είναι πιο βολικό τα μωρά να είναι πίσω και να ελέγχονται από ειδικούς αμβλυγωνικούς καθρέπτες.
    Συμπερασματικά: οι πίσω θέσεις, θεωρούνται γενικά ιδανικότερες για την τοποθέτηση παιδικών καθισμάτων. Ειδικές όμως συνθήκες (μαμά μόνη με βρέφος) μπορεί να μας οδηγήσουν στην επιλογή της θέσης του συνοδηγού.

    Τί είναι το ISOfix;
    Το σύστημα ISOfixείναι ένα διεθνές πρότυπο για τα σημεία υποδοχής παιδικών καθισμάτων στην καμπίνα των επιβατών. Υποδοχείς ISOfixείναι τα μεταλλικά σημεία που βρίσκονται στη σχισμή ανάμεσα στην πλάτη και το κάθισμα, συνήθως στις δύο πίσω θέσεις του αυτοκινήτου. Τα περισσότερα αυτοκίνητα από το 2006 και μετά διαθέτουν στο στάνταρ εξοπλισμό υποδοχείς ISOfix, επίσης όμως και κάποια παλιαότερα μοντέλα.
    Σε αυτούς τους υποδοχείς “κουμπώνουν” οι ειδικοί βραχίονες της βάσης του ειδικού παιδικού καθίσματος συμβατού με το ISOfix και με ειδικές πράσινες ενδείξεις, μας δείχνουν ότι το κάθισμα έχει τοποθετηθεί σωστά.
    Το συγκεκριμένο σύστημα έχει αναπτυχθεί, διότι έρευνες έχουν δείξει ότι το ποσοστό εσφαλμένης χρήσης του παιδικού καθίσματος ξεπερνά το 70%.

    Πώς μπορώ να ξέρω εάν το αυτοκίνητο μου διαθέτει υποδοχείς ISOfix;
    Ανατρέξτε στο εγχειρίδιο χρήσης του κατασκευαστή ή απευθυνθείτε σε κάποιο αντιπρόσωπο του κατασκευαστή αναφέροντας το μοντέλο και το έτος κατασκευής του αυοκινήτου σας.

     
  • Αυτοκίνητο
    • Μηδέν αλκοόλ πριν την οδήγηση
    • Φοράμε παντού και πάντα, και στο πίσω κάθισμα και στα ταξί, τη ζώνη ασφαλείας. Έχουν αναφερθεί θάνατοι ακόμη και σε προσκρούσεις με μόλις 20χλμ./ώρα, λόγω πλήξης βασικών οργάνων από το τιμόνι και πρόκλησης εσωτερικής αιμορραγίας
    • Χρησιμοποιούμε το παιδικό κάθισμα για τα παιδιά
    • Σε δίτροχα φοράμε παντού και πάντα κράνος
    • Δεν απαντάμε στο κινητό, όταν οδηγούμε. Όταν το κάνουμε, γινόμαστε κίνδυνος για τους άλλους και τον εαυτό μας.
    • Εάν δεχθούμε κλήση στο κινητό που είναι απόλυτη ανάγκη να απαντήσουμε, σταθμεύουμε σε ασφαλές σημείο με προσοχή και ανάβοντας «αλάρμ» και κατόπιν ασχολούμαστε με αυτό
    • Αποφεύγουμε κάθε είδους αντιπερισπασμό στην οδήγηση, όπως είναι το κάπνισμα, το να ρυθμίζουμε το ραδιόφωνο ή οτιδήποτε άλλο αποσπά την προσοχή μας  από το δρόμο.
    • Σεβόμαστε «απόλυτα» τα φανάρια, τα stop και την παραχώρηση προτεραιότητας.
    • Δεν ξεχνάμε ότι σε διασταυρώσεις χωρίς σήμανση ή φανάρια, τηνπροτεραιότητα έχουν αυτοί που έρχονται από δεξιά.
    • Εάν παραβιάσουμε ένα stop ακόμη και με μια «μικρή» ταχύτητα, όπως 30 χλμ./ώρα, η επερχόμενη σύγκρουση μπορεί να αφαιρέσει ανθρώπινες ζωές: τη δική μας ή των άλλων...
    • Ποιος θα ήθελε να έχει μια ανθρώπινη ζωή στα κρίματά του; Να την έχει δηλαδή στερήσει από κάποιον;
    • Συγκρατούμε τα νεύρα μας, κάνουμε υπομονή, χρησιμοποιούμε την κόρνα το δυνατόν λιγότερο,αποφεύγουμε την αντιπαράθεση, όσο κι αν νιώθουμε αδικημένοι και δεν βρίζουμε.
    • Στην οδήγηση δείχνουμε τον πολιτισμό μας.
    • Επισημαίνουμε όλες τις αλλαγές κατεύθυνσης εγκαίρως μεφλας και πριν από αυτές, συμβουλευόμαστε πάντα τουςκαθρέπτες μας.
    • Το φλας στο προσπέρασμα και στην αλλαγή λωρίδαςπροειδοποιεί, δεν υποχρεώνει.
    • Δεν κάνουμε «σφήνες».
    • Προτού σταθμεύσουμεπροειδοποιούμε εγκαίρως με «αλάρμ»

    • Στην οδήγηση, όσο γρήγοροι και καλοί και αν είμαστε, παραμερίζουμε τον εγωισμό μας.
    • Εάν κάποιος προσπαθεί να μας προσπεράσει, του ανοίγουμε ιπποτικά το δρόμο παραχωρώντας του χώρο, ιδίως εάν επιχειρεί πολλαπλό προσπέρασμα και δεν έχει χώρο να το ολοκληρώσει, κάνοντας προοδευτικό ελιγμό προς τα δεξιά.
    • Έτσι μειώνεται ο κίνδυνος για τον ίδιο, για τους ερχόμενους από το αντίθετο ρεύμα, αλλά και για εμάς, καθώς μειώνεται η πιθανότητα μιας καταστροφικής «καραμπόλας».


     
    • Εάν δεν αφήνουμε κάποιον να μας προσπεράσει, μεταμορφωνόμαστε σε εγκληματίες.
    • Σε περίπτωση που μας «κολλάει» ταχύτερο όχημα στην αριστερή λωρίδα εθνικής οδού και δεν έχουμε χώρο να κινηθούμε δεξιά αμέσως λόγω παρουσίας άλλων οχημάτων, επισημαίνουμε την πρόθεση να τον αφήσουμε να περάσει βγάζοντας προσωρινά δεξί φλας και μετακινούμαστε προοδευτικά στη δεξιά λωρίδα, όταν οι συνθήκες γίνουν κατάλληλες, αφού συμβουλευτούμε βεβαίως τους καθρέπτες μας.
    • Δεν προσπερνάμε ποτέ σε σημεία χωρίς ορατότητα (π.χ. στροφές, ανηφορικά τμήματα) και δεν παραβιάζουμε τη διαχωριστική λωρίδα  

    • Το προσπέρασμα επιτρέπεται κατά κανόνα από τα αριστερά. Κατ΄εξαίρεση επιτρέπεται από τα δεξιά, αν ο προπορευόμενος οδηγός έχει δώσει σήμα ότι προτίθεται να στρίψει αριστερά και έχει μετακινήσει το όχημά του στην πλευρά αυτή.
    • Κρατάμε πάντα αποστάσεις ασφαλείας από τα προπορευόμενα αυτοκίνητα. Ένα αιφνιδιαστικό φρενάρισμα μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή...
    • Οι οδηγοί αυτοκινήτου σεβόμαστε τους μοτοσυκλετιστές, κρατώντας αποστάσεις από αυτούς.
    • Σεβόμαστε τις διαβάσεις πεζών. Στα στοπ παραχωρούμε την προτεραιότητα στους πεζούς.
    • Αποφεύγουμε τις «κόντρες». Η μεγάλη ταχύτητα ανήκει στις πίστες, όχι στους δρόμους. Να ξεδίνουμε, λοιπόν, σε αυτές και μόνο.
    • Στο βρεγμένο δρόμο οι κινήσεις μας είναι κατά το δυνατόνπιο ήπιες.
    • Το ίδιο και στις υψηλές θερμοκρασίες, καθώς με αυτές το οδόστρωμα γίνεται πιο ολισθηρό.
    • Το ίδιο και όταν βρέχει για πρώτη φορά μετά από καιρό, γιατί στο δρόμο έχει συσσωρευθεί πολλή σκόνη και χαλίκια, κάνοντάς τον ιδιαίτερα ολισθηρό
    • Ένα σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης ή οδήγηση σε πίστες καρτ αυξάνει τα περιθώρια ασφάλειάς μας, κάνοντάς μας πιο καλούς και έμπειρους οδηγούς
    • Ένα ογκώδες SUV («τζιπ») ή μια λιμουζίνα δεν μας εξασφαλίζει την προτεραιότητα στην οδήγηση. Αυτήν μας την εξασφαλίζει ο νόμος ή την παραχωρεί ένας ευγενικός οδηγός και μόνο...

    Η υποχώρηση κατά την οδήγηση είναι ανδρεία, όχι δειλία...


     
  • Δίκυκλο
    Η κίνηση με δίτροχο απαιτεί ακόμη μεγαλύτερη συγκέντρωση, εμπειρία και υψηλότερο επίπεδο φυσικής κατάστασης, σε σχέση με την οδήγηση αυτοκινήτου, καθώς το σώμα συμμετέχει πολύ περισσότερο στην κίνηση...
    Φροντίζουμε για την άριστη συντήρηση του δίτροχού μας (αλλαγή ελαστικών στα προβλεπόμενα χρονικά διαστήματα, τακτικά σέρβις κ.λ.π.)
     
    Φοράμε κράνος σε κάθε μας μετακίνηση. Το κράνος μπορεί σε περίπτωση πτώσης να μας σώσει από βαρύτατες κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις.
     
    Απαραίτητη είναι και η χρήση ειδικής δερμάτινης φόρμας που μας προφυλάσσει  σε περίπτωση πτώσης.
     
    Ένα μεγάλο λάθος που κάνουν οι μοτοσυκλετιστές στην Ελλάδα είναι να επιχειρούν, και πολλές φορές να «εκβιάζουν», το προσπέρασμα από δεξιά.
    Προσπερνάμε πάντα από αριστερά και με τη μέγιστη δυνατή προσοχή, καθώς μπορεί ο οδηγός στο προπορευόμενο αυτοκίνητο να μη μας έχει καν προσέξει, πιθανώς και επειδή κινούμαστε στο «τυφλό» σημείο ή αλλιώς «νεκρή ζώνη» του καθρέπτη του...
     
    Αποφεύγουμε, σε κάθε περίπτωση, τις «σφήνες» σε κενά μεταξύ δύο σειρών αυτοκινήτων… Ένα άλλο δίκυκλο, ένα άλλο αυτοκίνητο, ακόμη χειρότερα ένας πεζός, μπορεί να παραμονεύουν και να πεταχτούν από στιγμή σε στιγμή στο κενό όπου εμείς διερχόμαστε με αυξημένη ταχύτητα.
     
    Κρατάμε πάντα αποστάσεις ασφαλείας από τα υπόλοιπα οχήματα και δίτροχα.
    Αποφεύγουμε πάντοτε τους αιφνιδιαστικούς ελιγμούς. Αν οι συνθήκες επιβάλλουν έναν ελιγμό, τον επιχειρούμε μόνο αφού προηγουμένως έχουμε ελέγξει την κίνηση και έχουμε γνωστοποιήσει την πρόθεσή μας με το αντίστοιχο φλας.
     
    Καλό είναι, ιδίως σε μέρες χωρίς ηλιοφάνεια, να έχουμε αναμμένα τα φώτα του δίτροχου, γιατί έτσι φαινόμαστε καλύτερα από τους οδηγούς αυτοκινήτων, καθώς τα πλησιάζουμε από πίσω.
     
     
    Προσέχουμε ιδιαίτερα να μην παραβιάζουμε τα stop στις διασταυρώσεις, γιατί εκεί συμβαίνουν συχνά τροχαία ατυχήματα.


     
  • Πεζός
    Απαραίτητη είναι, πέρα από την αγωγή των οδηγών και η κυκλοφοριακή αγωγή των πεζών, καθώς και αυτοί, αντίθετα με τη λανθασμένη κοινά διαδεδομένη αντίληψη στην Ελλάδα, δεν είναι άμοιροι ευθυνών στα ατυχήματα, ιδίως στις (παράνομες από τη μεριά των πεζών) διαβάσεις δρόμων, όπου έχουν χτυπηθεί από αυτοκίνητο ή μοτοσικλέτα, πολλές φορές με υψηλή ταχύτητα...
    Άλλωστε, σύμφωνα και με τα στοιχεία της Τροχαίας, στο ένα τρίτο των ατυχημάτων στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής εμπλέκονται πεζοί.

    Τη σημασία της κυκλοφοριακής αγωγής των πεζών, μάλιστα, την αντιλαμβανόμαστε καλύτερα, όταν πιάσουμε τιμόνι και δούμε πώς και πόσο μπορούν να μας κάνουν δύσκολη τη μετακίνηση πεζοί που δεν προσέχουν και δε συμμορφώνονται με τους κανόνες της κυκλοφορίας... Κατά συνέπεια και οι οδηγοί ευαισθητοποιούνται να προσέχουν πιο πολύ, όταν μετακινούνται με τα πόδια... 

    Πολύ σημαντικό είναινα γνωρίζει ο πεζός πότε έχει προτεραιότητα και πότε όχι στις διαβάσεις των δρόμων.

    Προτιμάμε να διασχίζουμε τους δρόμους από διαβάσεις με φωτεινούς  σηματοδότες, όπου υπάρχουν, συμμορφούμενοι με τις ενδείξεις τους.


    Σε διαβάσεις πεζών (που επισημαίνονται με τις παράλληλες άσπρες παχιές γραμμές στο δρόμο) χωρίς φωτεινό σηματοδότη, οι πεζοί έχουν προτεραιότητα, αλλά η διάβαση σε αυτές απαιτεί μεγάλη προσοχή, καθώς στην Ελλάδα δυστυχώς σπάνια γίνονται σεβαστές από τους οδηγούς είτε από άγνοια είτε από αμέλεια, ενώ αρκετές φορές δεν γίνονται καν αντιληπτές, επειδή οι γραμμές αυτές δεν έχουν ξαναβαφεί και έχουν ξεθωριάσει...

    Εξαιρετική προσοχή απαιτεί η κίνηση ανάμεσα σε σειρές σταματημένων  οχημάτων κατά τη διάσχιση ενός δρόμου με πολλές λωρίδες, ιδίως αν πρόκειται να περάσουμε μπροστά από ένα ογκώδες όχημα (π.χ. από ένα λεωφορείο), το οποίο παρεμποδίζει την ορατότητα. Προτού προχωρήσουμε, ελέγχουμε με προσοχή ανανάμεσα στις σειρές κινείται  κάποιο δίτροχο, το οποίο μπορεί να μας χτυπήσει...

    Είναι απόλυτα σημαντικό να διευκολύνουμε την κίνηση των οχημάτων περπατώντας στο πεζοδρόμιο, όπου αυτό είναι διαθέσιμο...

    Σε δρόμους χωρίς διαβάσεις πεζών ή φωτεινούς σηματοδότες διασχίζουμε το δρόμο κάθετα και όχι διαγώνια και αφού έχουμε ελέγξει προηγουμένως προσεκτικά δεξιά και αριστερά αν διέρχονται οχήματα.

    Δεν διασχίζουμε κάθετα κάποιο δρόμο σε («τυφλές») στροφές που δεν παρέχουν ορατότητα σε εμάς και τα διερχόμενα οχήματα...


    Σε δρόμους διπλής κυκλοφορίας χωρίς νησίδα ή πεζοδρόμιο πρέπει να περπατάμε αριστερά, ώστε να ελέγχουμε εμείς οι ίδιοι τα οχήματα που κινούνται προς το μέρος μας, σύμφωνα με το άρθρο 38 παρ. 3 του Κ.Ο.Κ.:
    «παρ.3.  Οι πεζοί που χρησιμοποιούν το οδόστρωμα υποχρεούνται να βαδίζουν αντίθετα με την κατεύθυνση της κυκλοφορίας και όσο το δυνατόν πλησιέστερα στο άκρο του οδοστρώματος, εκτός αν κατ’ αυτόν τον τρόπο κινδυνεύουν ή δεν το επιτρέπουν ειδικές περιστάσεις.»


     

  • Οδήγηση σε δύσκολες καιρικές συνθήκες

    Οδήγηση στη βροχή

    Ένα σημαντικό στοιχείο που πρέπει να λάβουμε υπόψιν εν όψει της χειμερινής περιόδου είναι ότι οι δρόμοι κατά τη διάρκεια των προηγουμένων μηνών έχουν μαζέψει πολλή σκόνη. Κατά συνέπεια με τα πρωτοβρόχια ο συνδυασμός σκόνης και νερού δημιουργεί ένα πολύ γλιστερό οδόστρωμα.

    Δε χρειάζεται καν να αναφέρουμε πόσο σημαντικό είναι να φοράμε πάντοτε ζώνη ασφαλείας, σε όποιο κάθισμα του αυτοκινήτου και αν καθόμαστε.

    Η οδήγησή μας πρέπει να χαρακτηρίζεται από απόλυτη συγκέντρωση και ήπιους χειρισμούς σε τιμόνι, γκάζι(ώστε να αποφεύγουμε τα σπιναρίσματα, δηλαδή την περιστροφή των κινητήριων τροχών «γύρω από τον εαυτό τους») και  φρένο (ώστε να προλαμβάνουμε την επέμβαση του abs ή το μπλοκάρισμα σε περίπτωση που το αυτοκίνητό μας δεν διαθέτει τέτοιο...).


    Θα πρέπει να αποφεύγουμε την είσοδο στις στροφές  με μεγάλη ταχύτητα. Θα πρέπει να φρενάρουμε πριν την είσοδο στη στροφή με το τιμόνι κατά το δυνατόν πιο ίσιο, οπότε το κράτημα του αυτοκινήτου μας είναι στο μέγιστο επίπεδο, μειώνοντας όσο πρέπει την ταχύτητα εισόδου στη στροφή, κάτι που θα μας επιτρέψει να διαγράψουμε ομαλά, ακολούθως, τη στροφή.


    Αποφεύγουμε να φρενάρουμε μέσα στη στροφή και επίσης να στρίβουμε απότοματο τιμόνι μας, καθώς με αυτούς τους τρόπους δημιουργείται η τάση να αποσταθεροποιηθεί το αυτοκίνητο. Αν χρειαστεί να μειώσουμε ταχύτητα μέσα στη στροφή, μπορούμε να πατήσουμε στιγμιαία το φρένο (να κάνουμε ένα «τσίμπημα» σε αυτό) και αμέσως να το αφήσουμε, ώστε να μειώσουμε την ταχύτητα διαγραφής της στροφής, ή, αν χρειαστεί και μόνο, να κάνουμε διαδοχικά «τσιμπήματα», αλλά με ήπιο τρόπο, ώστε να μην αποσταθεροποιήσουμε το αυτοκίνητο...

    Στην έξοδο της στροφής επιταχύνουμε πολύ ομαλά, ώστε να αποφεύγουμε το σπινάρισμα και ανοίγουμε το τιμόνι μας προοδευτικά, όσο μας το επιτρέπει η στροφή βεβαίως.

    Κατ’ αυτόν τον τρόπο, αποφεύγοντας δηλαδή σπιναρίσματα και μειώνοντας με το άνοιγμα του τιμονιού το πλευρικό φορτίο που ασκείται στα λάστιχα, και δη στα κινητήρια, επιτυγχάνουμε και να φθείρουμε λιγότερο τα λάστιχά μας και να κάψουμε λιγότερη βενζίνη και, φυσικά το πιο σημαντικό, επιτυγχάνουμε πιο ασφαλή οδήγηση.

    Με την ομαλή επιτάχυνση από στάση, χωρίς βαθύ πάτημα του γκαζιού και με ομαλό - προοδευτικό άφημα του συμπλέκτη καίμε λιγότερη βενζίνη και ταλαιπωρούμε λιγότερο το συμπλέκτη, καθώς αυτός έτσι «τρώγεται» λιγότερο, επιμηκύνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τη διάρκεια ζωής του.

    Πολύ σημαντική στην οδήγηση, και ιδίως στο βρεγμένο δρόμο, είναι η φάση του φρεναρίσματος. Φρενάρουμε με τους τροχούς κατά το δυνατόν ίσιους και ασκώντας όσο το δυνατόν πιο μαλακή πίεση στο πεντάλ του φρένου. Έτσι, επιτυγχάνουμε να μειώσουμε και τη φθορά στα υλικά τριβής των φρένων μας (τακάκια, δισκόπλακες ή δισκόφρενα, σιαγόνες στα ταμπούρα) και αποφεύγουμε το μπλοκάρισμα των τροχών.

    Σε περίπτωση όμως, που το φρενάρισμά μας χρειαστεί να είναι έντονο ή ξαφνικό, και αντιμετωπίσουμε μπλοκάρισμα, που πολλές φορές αναγνωρίζεται από το χαρακτηριστικό ήχο από το σύρσιμο των ελαστικών και, σε οριακές καταστάσεις, από απώλεια κατευθυντικότητας του οχήματος (του εμπρόσθιου μέρους συνήθως σε περιπτώσεις που μπλοκάρουν οι εμπρόσθιοι τροχοί - του οπίσθιου, πιο σπάνια, μέρους όταν μπλοκάρουν οι πίσω τροχοί), τότε πρέπει να ασκούμε εναλλασσόμενη πίεση στο πεντάλ του φρένου...

    Με απλά λόγια πατάμε και αφήνουμε το φρένο διαδοχικά και γρήγορα, «υποκαθιστώντας» με το πόδι μας τη λειτουργία του ABS.

    Γενικά σε κάθε φρενάρισμα μπορούμε να εφαρμόσουμε πιο ήπια και με μικρότερη συχνότητα αυτήν την τεχνική, προλαμβάνοντας το μπλοκάρισμα και διατηρώντας υψηλή την πίεση του κυκλώματος των φρένων.

    Αποφεύγουμε να τραβήξουμε χειρόφρενο εν κινήσει, καθώς με το τράβηγμα του χειροφρένου το αυτοκίνητο γλιστρά πάνω στους πίσω τροχούς και ξεφεύγει πλέον από τον έλεγχό μας.

    Εξαιρετικά σημαντικό είναι να κρατάμε αποστάσεις ασφαλείας από τα προπορευόμενα οχήματα σε κάθε είδος δρόμου και ακόμη περισσότερο σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας.

    Πολύ σημαντική για το κράτημα και την ασφάλεια του αυτοκινήτου μας και εμάς των ιδίων είναι η καλή συντήρησή του.


    Πραγματοποιούμε τα service («σέρβις») σε τακτά και προβλεπόμενα χρονικά διαστήματα.

    Πολύ σημαντικά για το κράτημα του αυτοκινήτου μας είναι τα λάστιχα και τα αμορτισέρ.

    Τα λάστιχα πρέπει να αλλάζονται κάθε 40.000 χλμ. (αυτό δεν είναι απόλυτα δεσμευτικό, καθώς ανάλογα με την κατάσταση του ελαστικού μπορεί να χρειαστεί να γίνει η αλλαγή και νωρίτερα – προεξοχές στις αυλακώσεις του πέλματος, όταν αρχίσουν να φαίνονται, ειδοποιούν ότι απαιτείται αλλαγή) ή κάθε 3 χρόνια, καθώς μετά το πέρας αυτού του χρονικού διαστήματος το λάστιχο χάνει τη χημική του δομή, σκληραίνοντας και η πρόσφυση ή πιο απλά το κράτημα που παρέχει μειώνεται σημαντικά.

    Ελέγχουμε τακτικά την πίεση των ελαστικών μας, η οποία πρέπει να είναι αυτή που συστήνει ο κατασκευαστής στο σχετικό εγχειρίδιο του αυτοκινήτου. Αξιόπιστη μέτρηση της πίεσης γίνεται μετά από πολύωρη ακινησία του αυτοκινήτου.

    Πολύ μεγάλη πίεση ελαστικών μειώνει σημαντικά το κράτημα του αυτοκινήτου στις στροφές και πολύ μικρή πίεση είναι εύκολο να οδηγήσει σε ένα «κλατάρισμα» του ελαστικού, καθώς το πέλμα του υπερλειτουργεί...

    Τα αμορτισέρ πρέπει να αλλάζονται κάθε 60 με 100 περίπου χιλιάδες χλμ. και σε συνεννόηση πάντα με το μηχανικό μας, χωρίς όμως να ξεφεύγουμε στην επιλογή των αμορτισέρ από τις εργοστασιακές προδιαγραφές του αυτοκινήτου μας, που είναι, τις περισσότερες περιπτώσεις, οι πλέον ενδεδειγμένες γι’ αυτό...

    Το ίδιο ισχύει και για τις διαστάσεις των ελαστικών.

    Φαρδύτερα λάστιχα πολλές φορές δεν συνεισφέρουν σε τίποτε, παρά αυξάνουν την τριβή κύλησης και την κατανάλωση καυσίμου, «βαραίνουν» το τιμόνι και αυξάνουν τις αποστάσεις επιβράδυνσης, δηλαδή κάνουν το φρενάρισμα λιγότερο αποτελεσματικό... 

    Εφοδιαζόμαστε με αλυσίδες για την κίνηση σε χιονισμένο ή (και) παγωμένο οδόστρωμα. Αυτές τοποθετούνται στους κινητήριους τροχούς.

    Προσθέτουμε, τέλος, αντιψυκτικά υγρά, όπου ενδείκνυται και κατόπιν σύστασης του μηχανικού μας (νερό ψυγείου, δοχείο καθαρισμού παρμπρίζ).

     

  • Χρήσιμες συμβουλές μετά το ατύχημα
    Σε περίπτωση που συγκρουστούμε και δεν υπάρξει εκατέρωθεν τραυματισμός, πρώτη μας ενέργεια είναι να φωτογραφίσουμε τα οχήματα που έλαβαν μέρος στο ατύχημα, προτού αυτά μετακινηθούν, ενώ σημειώνουμε και τους αριθμούς κυκλοφορίας τους.

    Κατόπιν μετακινούμε, ει δυνατόν, τα οχήματα, εφόσον αυτά εμποδίζουν την κυκλοφορία και απομακρύνουμε τυχόν θραύσματα και μεγάλα κομμάτια που συνιστούν κίνδυνο γι’ αυτούς που διέρχονται από το δρόμο.

     

    Σε περίπτωση που αυτός που έχει κάνει λάθος το αναγνωρίσει, υπάρχει η δυνατότητα της«φιλικής δήλωσης». Τα δύο μέρη ελέγχουν αν κατέχουν αμφότερα δίπλωμα οδήγησης και ανταλλάσσουν τα στοιχεία της άδειας κυκλοφορίας και ασφάλισης του κάθε οχήματος καθώς και τα στοιχεία της ταυτότητάς τους (αριθμός ταυτότητας, διεύθυνση, τηλέφωνο κ.λπ.) και στο χώρο που προβλέπουν τα έντυπα της ασφάλειας ο υπεύθυνος του ατυχήματος δηλώνει γραπτώς την υπαιτιότητά του, ενώ σχεδιάζεται και το σημείο όπου έλαβε χώρα το ατύχημα. Στη συνέχεια ενημερώνονται οι ασφάλειες των οχημάτων που ενεπλάκησαν και αυτές αναλαμβάνουν τα περαιτέρω (φωτογράφιση - αυτοψία των εμπλεκομένων οχημάτων, επισκευές, κάλυψη κόστους από την ασφάλεια του υπεύθυνου μέρους κ.λπ.).

    Σε περίπτωση που υπάρξει διχογνωμίαόσον αφορά την υπαιτιότητα, τότεκαλούμε την αστυνομία (100), ώστε να έλθει περιπολικό και να καταγράψει τις συνθήκες του ατυχήματος.

     

    Σε περίπτωση εγκατάλειψης του χώρου του ατυχήματος από το ένα μέρος, που συνήθως είναι και το υπαίτιο,προσπαθούμε να συγκρατήσουμε τον αριθμό κυκλοφορίας του, προτού αυτό φύγει και ερευνούμε αν υπάρχουν μάρτυρες του ατυχήματος, οπότε κρατούμε τα στοιχεία τους για μελλοντική επικοινωνία, ενώ ενημερώνουμε και την αστυνομία.

    Σε περίπτωση τραυματισμούπρώτη μας ενέργεια είναι να καλέσουμε ασθενοφόρο,εάν αυτός δείχνει ότι είναι σοβαρός. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι η επέμβασή μας σε έναν βαριά τραυματισμένο, όσο και εάν έχουμε το αγνό κίνητρο να τον βοηθήσουμε, αν δεν διαθέτουμε τις απαραίτητες γνώσεις, μπορεί να αποδειχθεί επιβαρυντική για την υγεία του τραυματία, ακόμη και να επιφέρει μελλοντικές νομικές κυρώσεις για εμάς. Γι’ αυτό θα πρέπει να βοηθάμε βαριά τραυματίες, ΜΟΝΑΧΑ εάν διαθέτουμε την απαραίτητη γνώση, εκπαίδευση και εμπειρία.

    Σε τέτοιες περιπτώσεις αποφεύγουμε να μετακινήσουμε τον βαριά τραυματισμένο, καθώς η μετακίνησή του μπορεί να χειροτερέψει την κατάστασή του.

    Ελέγχουμε αν ο τραυματίας αναπνέειτοποθετώντας τα δάκτυλά μας κάτω από τη μύτη του και μπροστά από το στόμα του.

    Σε περίπτωση που διαπιστώσουμε ότι δεν αναπνέει ,μετακινούμε ελαφρά την κεφαλή σε υπερέκταση (προς τα πίσω δηλαδή) και κατεβάζουμε ελαφρά το σαγόνι προς τα κάτω (κατάσπαση της κάτω γνάθου) σε μια προσπάθεια να απελευθερωθεί η αεροφόρος οδός.

    Προσπαθούμε να μπλοκάρουμε τυχόν αιμορραγία ασκώντας ισχυρή πίεση στο τραύμα που αιμορραγεί με ένα κατά το δυνατόν καθαρό ρούχο.

    Σε περίπτωση που ο τραυματισμός δεν είναι τόσο βαρύς και ο τραυματίας διατηρεί τις αισθήσεις του, ακινητοποιούμε κατά το δυνατόν το μέρος όπου έχει χτυπήσει και ενδεχομένως να έχει συμβεί κάποιο κάταγμα (σπάσιμο).

     

    Αναμένουμε την άφιξη του ασθενοφόρου για τα περαιτέρω.

    Επιχειρούμε την άμεση κατάσβεση τυχόν πυρκαγιάς με τους πυροσβεστήρες με τους οποίους όλα τα οχήματα επιβάλλεται να εφοδιάζονται.

    Μέχρι να έρθει η τροχαία, εμείς ή κάποιος από την παρέα μας, αν υπάρχει, φροντίζουμε και για την καταγραφή των στοιχείων εμπλακέντων οχημάτων και οδηγών, βγάζοντας και τις απαραίτητες φωτογραφίες, πριν από τη μετακίνση των οχημάτων.


     

  • Road Safety Inbox
     
     
     
    Ενημέρωση των γονέων, μαθητών και δασκάλων για την ασφαλή μετακίνηση των παιδιών / Road Safety Inbox, Σεπτ. 2014 

    Νέοι και τροχαία δυστυχήματα / Road Safety Inbox, Απρ. 2015 

    Οικολογική-Ασφαλής Οδήγηση / Road Safety Inbox, Ιούν. 2015 


     

     

    Συμβουλές για ασφαλέστερη οδήγηση κατά τους χειμερινούς μήνες / Road Safety Inbox, Νοεμ. 2016

    Ενημέρωση των Οδηγών για την ασφαλή χρήση κινητού στην οδήγηση  / Road Safety Inbox, Ιαν. 2017

« επιστροφή
ΙΟΑΣ
 
τηλ. επικοινωνίας
+30 210-86.20.150
 
NEWSLETTER
Security Code *:
FOLLOW US
 
Κεντρικά γραφεία
Νεμέσεως 2, 112 53 Αθήνα, Τηλ.: +30.210-86.20.150, FAX: +30.210-86.20.007, e-mail:info@ioas.gr

Κέντρο Πληροφόρησης για την οδική Ασφάλεια
Πεσμαζόγλου 5 & Σταδίου, Στοά του Βιβλίου, 105 64 Αθήνα, Τηλ.: +30.210-32.11.051

Παράρτημα Δυτικής Ελλάδος
Κτίριο Διοίκησης και Λειτουργίας της Γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου, 30020 Αντίρριο

Εθνικό Κέντρο Οδικής Ασφάλειας (Προσεχώς)
Λεωφ. Μεσογείων 156, 155 10 Χολαργός (πλησίον ΚΤΕΟ Αθήνας)
© 2017 Ι.Ο.ΑΣ. All rights reserved. Links
Site by overron  |   incom cms  |   web promotion