
Τη σημασία της κυκλοφοριακής αγωγής των πεζών, μάλιστα, την αντιλαμβανόμαστε καλύτερα, όταν πιάσουμε τιμόνι και δούμε πώς και πόσο μπορούν να μας κάνουν δύσκολη τη μετακίνηση πεζοί που δεν προσέχουν και δε συμμορφώνονται με τους κανόνες της κυκλοφορίας. Κατά συνέπεια και οι οδηγοί ευαισθητοποιούνται να προσέχουν πιο πολύ, όταν μετακινούνται με τα πόδια.
Πολύ σημαντικό είναι να γνωρίζει ο πεζός πότε έχει προτεραιότητα και πότε όχι στις διαβάσεις των δρόμων.
Προτιμάμε να διασχίζουμε τους δρόμους από διαβάσεις με φωτεινούς σηματοδότες, όπου υπάρχουν, συμμορφούμενοι με τις ενδείξεις τους.
Σε διαβάσεις πεζών χωρίς φωτεινό σηματοδότη (που επισημαίνονται με τις παράλληλες άσπρες παχιές γραμμές στο δρόμο), οι πεζοί έχουν κανονικκα προτεραιότητα αλλά η διάβαση σε αυτές απαιτεί μεγάλη προσοχή. Στην Ελλάδα δυστυχώς σπάνια γίνονται σεβαστές από τους οδηγούς είτε από άγνοια είτε από αμέλεια, ενώ αρκετές φορές δεν γίνονται καν αντιληπτές επειδή οι γραμμές αυτές δεν έχουν ξαναβαφεί και έχουν ξεθωριάσει.
Εξαιρετική προσοχή απαιτεί η κίνηση ανάμεσα σε σειρές σταματημένων οχημάτων κατά τη διάσχιση ενός δρόμου με πολλές λωρίδες, ιδίως αν πρόκειται να περάσουμε μπροστά από ένα ογκώδες όχημα (π.χ. από ένα λεωφορείο), το οποίο παρεμποδίζει την ορατότητα. Προτού προχωρήσουμε, ελέγχουμε με προσοχή ανάμεσα στις σειρές εαν κινείται κάποιο δίτροχο, το οποίο μπορεί να μας χτυπήσει.
Είναι απόλυτα σημαντικό να διευκολύνουμε την κίνηση των οχημάτων περπατώντας στο πεζοδρόμιο, όπου αυτό είναι διαθέσιμο.
Σε δρόμους χωρίς διαβάσεις πεζών ή φωτεινούς σηματοδότες διασχίζουμε το δρόμο κάθετα και όχι διαγώνια και αφού έχουμε ελέγξει προηγουμένως προσεκτικά δεξιά και αριστερά αν διέρχονται οχήματα.
Δε διασχίζουμε κάθετα κάποιο δρόμο σε («τυφλές») στροφές που δεν παρέχουν ορατότητα σε εμάς και τα διερχόμενα οχήματα...
Σε δρόμους διπλής κυκλοφορίας χωρίς νησίδα ή πεζοδρόμιο πρέπει να περπατάμε αριστερά, ώστε να ελέγχουμε εμείς οι ίδιοι τα οχήματα που κινούνται προς το μέρος μας, σύμφωνα με το άρθρο 38 παρ. 3 του Κ.Ο.Κ.: «παρ.3. Οι πεζοί που χρησιμοποιούν το οδόστρωμα υποχρεούνται να βαδίζουν αντίθετα με την κατεύθυνση της κυκλοφορίας και όσο το δυνατόν πλησιέστερα στο άκρο του οδοστρώματος, εκτός αν κατ’ αυτόν τον τρόπο κινδυνεύουν ή δεν το επιτρέπουν ειδικές περιστάσεις.»


